Jongeren in Teylingereind doen even niet meer mee in de samenleving, maar diep van binnen is dat juist wat ze willen. Een baan, een huis, een relatie, het gevoel dat je ertoe doet. Wij willen hen leren wat er nodig is om weer mee doen.

Lees meer

Leerlingen van de Weekendschool op bezoek

Zondag 1 april. Nee, het was geen grapje. Ze mochten echt langs komen in Teylingereind om medewerkers en een jongere te interviewen en te filmen. Met 'ze' worden zes leerlingen van IMC Weekendschool bedoeld.
Intake

Gemotiveerde kinderen uit achterstandswijken die in het weekend extra onderwijs volgen. Het thema was documentaire maken en de kinderen konden zelf aangeven over welk onderwerp zij het wilden hebben. De gevangenis was al snel de conclusie. Ook al zijn wij een justitiële jeugdinrichting waar jongeren overdag een vast dagprogramma met onder andere onderwijs volgen, in de volksmond worden wij nog regelmatig 'jeugdgevangenis' genoemd.

En zo ontvingen wij zes, enigszins nerveuze, kinderen. Logisch ook. De eerste kennismaking met Teylingereind is als je aan komt rijden op het parkeerterrein. Het gebouw wordt omringd met hoge muren en hekken met prikkeldraad. En eenmaal binnen moet je pieploos door de detectiepoort, wil je verder de inrichting in kunnen. Toch blijkt er binnen ook een 'zachte' kant te zijn, waarbij alle medewerkers zich inzetten om de jongeren weer positief mee te laten doen in de samenleving.

Om een beeld te schetsen van wat Teylingereind is en wat er binnen gebeurt, hebben we de 'route' afgelegd die iedere jongere doorloopt. Dat begint bij de intake door de beveiliging. Robin, beveiligingsmedewerker, heeft de kinderen laten zien waar je binnenkomt en met wie je dan te maken krijgt. Hier heeft hij onder andere verteld dat spullen die niet de inrichting in mogen, worden bewaard in een kluisje en dat iedere jongen verplicht moet douchen. Alle kinderen wilden even plaats nemen in de wachtruimte en ook hun lengte is opgenomen.

De kinderen waren erg nieuwsgierig of er gebruik wordt gemaakt van wapens en of er vaak ruzie is. Wapens zijn in de gehele inrichting niet toegestaan. Er wordt geprobeerd om ruzies en conflicten zo veel mogelijk pratend op te lossen. Maar uiteraard komt er, net als in het dagelijks leven, ruzie voor.

Na de intake wordt een jongere naar één van de leefgroepen gebracht door de beveiligingsmedewerker. Bij de groep die wij bezochten, stond Joey* (een jongere die in Teylingereind verblijft) al klaar om ons welkom te heten. Voor Joey is het inmiddels, door aanwezigheid bij rondleidingen, gewoonte om vragen te beantwoorden en te vertellen over het verblijf hier. Het bleek dat Joey en de kinderen uit dezelfde wijk kwamen, dus het ijs was snel gebroken. Hij heeft hen op het hart gedrukt dat het niet stoer is om in de gevangenis te zitten en hij veel liever het goede voorbeeld zou geven aan zijn broertje en zusje. Als laatste is een bezoek gebracht aan de interne school, waar Joey heeft laten zien waar hij les heeft en leert koken. Joey wil graag kok worden. Na afloop reageerden de kinderen met: "Joey is eigenlijk heel normaal" en "Ik wist niet dat ze hier ook gewoon naar school gaan".

* Naam van de jongere is om privacyredenen gefingeerd