Op school kan elke jongere ontdekken dat hij echt wat kan. En wie dat ontdekt, wil vaak meer. De docenten stimuleren hen daarbij zo veel mogelijk. Want wie leert, bouwt aan zijn basis om weer mee te doen in de samenleving.

Lees meer

Interview Michael: 'Ik wil laten zien dat ik het kan'

Michael verblijft nu zo'n 16 maanden in Teylingereind. Hij heeft een PIJ (Plaatsing in een inrichting voor jeugdigen) opgelegd gekregen die tot maximaal 6 jaar verlengbaar is. Desondanks laat hij zich niet uit het veld slaan en beseft hij maar al te goed wat voor invloed hij op zijn eigen traject heeft: "Als je gaat lopen klooien, dan kan het zes jaar gaan duren. Maar ik heb een doel voor ogen, ik wil zo snel mogelijk weer mijn leven buiten de muren op orde hebben."

Zijn doel voor ogen
Dat Michael zijn doel nastreeft blijkt uit alles: hij heeft meerdere diploma's gehaald, werkt vier dagen per week bij AkzoNobel (en gaat daarna terug naar Teylingereind) en is geslaagd voor zijn rijbewijs. "Hier op interne school De Burcht heb ik mijn lasdiploma en VCA Leidinggevende gehaald en in De Hartelborgt Sociale Hygiëne. Komende zomer hoop ik staatsexamen Havo te doen in de vakken Nederlands en Engels. Vorig jaar wilde ik vier vakken in één keer halen. Docenten van school hebben mij goed geholpen met overhoren, proefexamens en het opzoeken van allerlei informatie en lesstof. Maar het was te veel, ik heb de vakken nèt niet gehaald. Dit jaar ga ik voor de herkansing."

Hoe bevalt je werk bij AkzoNobel?
"Ja, goed. Ik werk daar nu alweer drie maanden en ze zijn tevreden met me, het verdient goed en de collega's zijn aardig. Maar het is ook hard werken, het draait om productie. Wij leveren grondstoffen voor verf en autolak. Wat ik jammer vind is dat wij nooit het resultaat zien: welke auto wordt ermee gespoten? Bij sommige dingen sta je helemaal niet stil, ik werk bijvoorbeeld met glitters en pigmenten. Dit wordt gebruikt voor de autolak van onder andere Ferrari, maar een kilo van dat spul kost tien keer zoveel als gewone autolak. "

Weten je collega's dat je in Teylingereind verblijft?
"Ja, mijn directe collega's weten het. Kreeg meteen allerlei vragen over wat ik heb gedaan. Dat is begrijpelijk, dus heb hen de korte versie van het verhaal verteld. Ze wisten ook niet hoe het er in een gevangenis aan toe gaat en dat je zoals ik buiten aan het werk kunt als het goed gaat met je onbegeleid verlof. Dus ik denk dat zij nu ook positiever tegen een gevangenis aankijken. Mensen van buiten denken toch vaak 'opsluiten en verder niks'."

Welke baan zou je het liefste hebben?
"Ik wil graag in de bouw werken, want ik vind het leuk om dingen te maken en te zien hoe blij mensen met het resultaat zijn. Het liefst wil ik daarvoor een HBO-opleiding doen. Dan leer je ook meer over leidinggeven en hoe je iets voor jezelf kunt opzetten."

Waar komt jouw motivatie vandaan?
"Toen ik net in Teylingereind zat, was het heel moeilijk. Je denkt 'ze willen me niet meer'. En tegelijkertijd wilde ik geen hulp accepteren van de mensen die hier werken, zoals groepsleiding, docenten, de gedragswetenschapper en mijn intern trajectbegeleider. Door YOUTURN (de methodiek waar alle justitiële jeugdinrichtingen mee werken) besefte ik: 'Ik zit hier door mijzelf. Maar ik kan er wel iets aan doen en daarvoor zal ik moeten knokken'. Inmiddels maak ik ook gebruik van de hulp die ik krijg aangeboden en ik heb een hele goede mentor. Dat ik m'n rijbewijs heb gehaald, aan het werk ben en zelf de sportschool kan betalen, geeft een gevoel van eigenwaarde. Ik heb sommige dingen beter voor elkaar dan mensen die niet vastzitten. Maar ik doe dit niet alleen voor mijzelf, ik doe het ook voor thuis, om te laten zien 'Ik kan het wel'."

*De naam is om privacyredenen gefingeerd.