Op school kan elke jongere ontdekken dat hij echt wat kan. En wie dat ontdekt, wil vaak meer. De docenten stimuleren hen daarbij zo veel mogelijk. Want wie leert, bouwt aan zijn basis om weer mee te doen in de samenleving.

Lees meer

Ramadan in Teylingereind: ervaring van een jongere

25-07-2013

Een veelzeggend beeld: bij leefgroep De Lei zitten negen jongeren en alle aanwezige groepsleiders aan tafel. Het is lunchtijd. Eén jongen heeft zich teruggetrokken. Het is Mohammed, hij is nu zo'n twee maanden binnen. Het is de eerste keer dat hij vastzit. En dus ook de eerste keer dat hij de ramadan niet te midden van zijn vrienden en familie beleeft, maar binnen de muren van Teylingereind.

Lastig?
Lastig? Nee hoor, hij vindt van niet. Sterker nog: Mohammed vindt het misschien wel makkelijker, omdat hij buiten continu aan verleidingen blootstaat. "Er gaat gewoon een knop om. Als je constant aan eten en drinken blijft denken, dan trek je het niet. Ik doe dit al vanaf mijn 14e, dus ben het gewend. Wij leren van onze ouders hoe we dit het beste kunnen doen. Alleen de eerste twee dagen heb ik het zwaar gehad en zat ik veel op mijn kamer. Doordat je niet mag drinken en ineens zo weinig eet, krijg je hoofdpijn. Gelukkig is dat nu weg."

De enige die vast
Hoe is dat met allemaal mensen om je heen die niet vasten? "Eén van de redenen waarom wij vasten is om te voelen wat arme mensen voelen, mensen die uiteindelijk van de honger sterven. Als ik dan jongens zie eten en drinken, kan ik me juist nog meer in die arme mensen verplaatsen en daardoor voel ik me sterker. De jongens van de groepen zeggen 'respect' enzo, ze vinden het goed dat ik meedoe. Ze vragen ook of ik het erg vind als ze naast mij komen zitten en iets drinken. Maar ik vind dat niet erg, ik zie het niet eens."

Zijn ouders
Mohammed: "De imam van Teylingereind heeft gezegd: 'Als je hier binnen zit, hoef je niet te vasten. Als je het kan, is het goed. Zo niet, dan niet'. Maar ik heb er met m'n ouders over gesproken en gezegd dat ik het gewoon ging doen. Zij zijn daar erg blij om en het is fijn dat ze me complimenten geven als ze op bezoek komen. "

Schorsing
Wat vind je ervan dat je tijdens het Suikerfeest niet thuis bent? "Het Suikerfeest is altijd heel bijzonder. Iedereen heeft deze dag vrij genomen. 's Morgens om 10.00 uur ga je dan uitgebreid met elkaar ontbijten, daarna trekt iedereen iets leuks aan en ga je op bezoek bij andere familieleden. Het is een echte feestdag. Rondom het Suikerfeest moet ik voorkomen en de kans is groot dat ik word geschorst. Daar hoop ik op en wie weet kan ik het Suikerfeest dan alsnog thuis vieren."

* de naam is vanwege privacyredenen gefingeerd