Keuzes maken is belangrijk. Zeker wanneer de jongere terugkeert in de maatschappij is het noodzaak dat hij heeft leren inzien hoe hij de goede keuzes maakt. Dus niet terugvallen in crimineel gedrag, maar toekomstgericht denken en doen.

Lees meer

Jongeren in Teylingereind trainen asielhonden

Gedurende acht weken trainen jongeren in Teylingereind asielhonden om hen klaar te stomen voor een nieuw onderkomen. Onze collega Hester, communicatieadviseur, schreef hierover een blog.
Dutch Cell Dogs

Kippenvel kreeg ik ervan. Vijf jongens, vijf honden. De jongens, die allen gedurende een lange periode in detentie verblijven, trainen asielhonden om hen klaar te stomen voor een nieuw baasje. De jongens kennen geen vlekkeloos bestaan, de honden evenmin. Het lijkt wel alsof dit direct een band schept. Ik mag meekijken bij de training en wat ik zie komt binnen. Eén jongen gaat op de grond liggen en probeert op deze manier contact te maken met een witte herder die continu met zijn staart tussen de benen loopt. De hond is extreem angstig doordat hij lange tijd in een donkere varkensstal heeft geleefd met zo'n 60 andere herders. Voor deze jongen valt de omgeving even weg, het enige wat hem bezighoudt is het contact maken met de hond.

Dan zie ik een jongen met tatoeages in zijn gezicht. Hij probeert zijn boxer door middel van een massage tot ontspanning te brengen. Dat lukt, de hond deint zachtjes mee op de aanrakingen. Voor hem geldt: zijn machogedrag is hier niet belangrijk, zijn zachte kant wordt aangesproken. Dan valt mijn oog op een lange, relaxt-ogende, jongen met een petje. Hij is gekoppeld aan een klein, schattig keffertje. Misschien vind ik dit nog wel het meest opvallende plaatje. De hond blijkt geen lieverdje, hij bijt letterlijk van zich af. Zijn grenzen zijn voortdurend overschreden en hij heeft hierdoor 'verkeerd' gedrag aangeleerd. Het bijten heeft ertoe geleid dat de eigenaren hem niet meer wilden hebben. Nu zit hij in een asiel in Amsterdam en komt gedurende acht weken naar Teylingereind om getraind te worden. Deze jongen en hond werden aan elkaar gekoppeld en "het was liefde op het eerste gezicht", vertelt de trainer van Dutch Cell Dogs.

Die liefde kan ik zien en voelen. De twee lijken elkaar al een eeuwigheid te kennen. Het ontroert me. In slechts vier trainingen zijn dit maatjes geworden. De hond is duidelijk ontspannen in zijn bijzijn. Sterker nog: hij heeft nog geen enkele keer zijn tanden laten zien. Als ik vraag of het een moeilijk afscheid zal worden, antwoordt de jongen gelaten: "Ja, dat denk ik wel." Maar wat natuurlijk prachtig is, is dat deze hond er straks weer klaar voor is om naar een nieuw onderkomen in een liefdevolle omgeving te gaan. En dat gun ik deze jongen ook. Een liefdevolle omgeving, waarin de basis vertrouwen is en je daardoor kunt groeien als mens. Wat een bijzonder project is dit, Dutch Cell Dogs! Ik kan er veel meer over schrijven, maar eigenlijk dekken woorden de lading niet. Dus laat ik het hier bij houden.